قسمتي از يك عمارت گسترده و تو در تو است كه به سال ۱۲۷۵قمري در دو طبقه به وسيله مرحوم محمد رضا اميني ساخته شده است . حسينيه داراي دو حياط شمالي و جنوبي و سه تالار شرقي – غربي است كه به موازات يكديگر قرار دارند و به وسيله پنج دري های متحرك مشبك از هم جدا مي شوند .

تالار مياني بزرگتر از دو تالار ديگر و به طول ۱۸متر و عرض ۵ متر ساخته شده و طول و عرض دو تالار ديگر ، هر يك ۵*۱۰ متر است . آميختگي حساب شده و زيباي تزيينات گچ بري ، نقاشي روي چوب و آئينه كاري در سقف ، ديوارها ، طاقچه ها ، رف ها و  ديوار واره هاي چوبي بسيار چشمگير و در حد شاهكار است .

 

دو اتاق شمالي – جنوبي نيز در شرق و غرب تالارها وجود دارد كه از تزيينات كمتري برخوردار است . سردابه ، آشپزخانه ، انبارها و شربت خانه درطبقه زيرين حسينيه واقع شده است.